5
I ever played in over here was last season
against Düsseldorf in Amsterdam. This match
was most important to our team, as the win
ning of it meant first place in the Lippens Cup,
emblematic of the championship of West
Europe. The game ended in a tie 11. I don't
think I ever had so many scoring opportunities
presented to me before as I had that evening.
I skated in on the German goalie time and
again only to be robbed at the last moment.
He was as safe, that evening, as the Incasso-
Bank.
Summing everything up I can rightly say it
has been a great pleasure to play over here
and on every occasion the public has given
their support to its team. The Dutch players
are making steady progress and in my opinion
are far more enthusiastic and, particularly,
courageous than some of the other nationali
ties we play against.
VERTALING.
Toen ik den aanvalllgen leeftijd van 5 jaar bereikt
had, deed mijn vader mij op een kouden winterdag
een paar schaatsen aan en zette mij buiten neer op
bnze tennisbaan, die wij eiken winter onder water
zetten, en zoodoende in een ijsbaan veranderen. Dit
was toen een volkomen nieuwe ondervinding voor mij,
daar ik nauwelijks geleerd had te loopen. Niettemin
vatte ik dit nieuwe probleem aan met de noodige vol
harding, en het duurde niet lang of ik merkte, dat ik
met behulp van mijn ijs-hockey-stickje rechtop kon
staan.
Het bovenstaande geeft een indruk van de wijze, waar
op duizenden jeugdige Canadeezen de beginselen
leeren van Canada's Nationale Sport. Later, toen ik
11 jaar was, werd ik naar een kostschool gezonden, en
daar, ontving ik mijn eerste werkelijke opleiding in
ijs-hockey. Ik leerde heel wat in die jaren voor mijn
achttienden verjaardag, maar ik denk toch ook dik
wijls, dat ilc belangrijker dingen geleerd heb in de
Kerstvacantie bij het kijken naar het spel van de be
roepsspelers, dan van het spelen zelf op school.
Het was een lust deze beroepsspelers in actie te zien.
De Toronto Maple Leafs spelen in een prachtig
stadion, plaats biedende aan 15.000 menschen, tegen
7 andere teams van Montreal, Ottawa, Hamilton, New-
York, Boston, Chicago en Detroit en wat de „National
League" genoemd wordt. Toen ik 12 jaar oud was,
kende ik den naam van iederen speler in deze com
petitie, de plaats welke hij in het spel innam, en ik
kon op ieder gegeven moment gedurende den winter
zeggen, hoeveel doelpunten iedere speler gemaakt had.
Het was op dezen leeftijd mijn liefste wensch eens in
dat prachtige stadion te spelen, welke wensch in ver
vulling ging in het jaar, nadat ik de school verlaten
had. Ik speelde voor een club-team en daar wij in
onze groep de eerste plaats bezet hadden, moesten
wij in het groote stadion uitkomen tegen de winnaars
van een andere groep. Wij werden verslagen ten aan-
schouwe van 500 menschen.
Van toen af heb ik met tusschenpoozen hockey ge
speeld tot een anderhalf jaar geleden, toen mijn firma
mij naar Holland zond om daar voor haar te werken.
Aangekomen in dit land, werd ik door de Amsterdam-
sche officials aangezocht, bij hen te komen spelen.
Ik nam het aanbod aan en zoo begon een nieuwe
phase voor mij in ijs-hockey. Eerst dacht ik, dat het
spel hier zoo weinig bekend was, dat het in het ge
heel geen inspanning van mij zou vergen, maar ik zou
spoedig ontdekken, hoezeer ik het bij het verkeerde
eind had.
Mijn eerste Europeesche match speelde ik in Brussel
tegen een Belgische combinatie. Bij de tweede rust
leidden wij met 12, en het spel eindigde met 87
ten gunste van België.
Van Europeesch hockey gesproken, het treft mij nu
en dan, dat er zoo 'n groot verschil is tusschen het
spel, zooals het hier gespeeld wordt en het Cana-
deesche spel.
In de eerste plaats spelen wij in Canada alleen tegen
landgenooten (een enkele maal tegen Amerikaansche
teams) en hier spelen de Hollanders tegen de Belgen,
de Franschen, de Duitschers, de Czechen, de Polen'
enz met de daaruit voortvloeiende groote naijver
tuschen de nationaliteiten. Het schijnt wel, alsof dit
het spel op een geheel ander niveau brengt. De Hol
landers moeten de Belgen verslaan vanwege de tradi-
tioneele rivaliteit, de Duitschers moeten winnen om
hun leider voldoening te schenken, de Franschen moe
ten de Duitschers verslaan, omdat zij traditioneele
vijanden zijn, enzoovoorts.
In de tweede plaats zou ik willen zeggen, dat, nadat
in twee seizoenen hier gespeeld heb, ik nog den Euro-
peeschen scheidsrechter moet zien, die weet hoe hij
zijn taak naar behooren moet verrichten. Dit punt
heeft veel meer te maken met het bederven van een
ijs-hockey-wedstrijd, dan het Hollandsche publiek wel
beseft.
Een treffend staaltje hiervan deed zich onlangs op een
Donderdagavond voor bij de match Amsterdam
Den Haag. Van het begin af liet de scheidsrechter
het spel te veel den vrijen loop, met het gevolg, dat
er een voortdurende uittocht was van spelers van het
ijs naar de penaltybank.
Europeesche scheidsrechters schijnen maar niet te
kunnen beseffen, dat, als zij maar van het begin af
aan met ijzeren hand regeeren, de spelers zeer spoe
dig zullen kalmeeren en uitscheiden met haken en
slaan, daar wel iedere speler zal beseffen, dat een
spel niet gewonnen kan worden op de penalty-bank;
alleen als hij denkt, dat hij er wat mee winnen kan,
zal hij doorgaan met zijn overtredingen.
Wanneer de kranten den volgenden dag over wed
strijden schrijven, zijn de reporters geneigd, bepaalde
spelers te becritiseeren, terwijl zij eigenlijk critiek op
de scheidsrechters moesten uitoefenen.
Een van de eerlijkste en spannendste wedstrijden,
waarin ik hier gespeeld heb, was die van het vorige
seizoen tegen Düsseldorf in Amsterdam. Deze wed
strijd was zeer belangrijk voor ons team, daar de win
naar ervan de eerste plaats bezette in de Lippens Cup,
het embleem van het kampioenschap van West-Europa.
De wedstrijd eindigde in gelijk spel 11. Ik geloof
niet, dat ik ooit te voren zooveel gelegenheid kreeg,
om doelpunten te maken als dien avond Telkens weer
schaatste ik op den Duitschen doelwachter in, alleen
maar om op het laatste moment van de puck beroofd
te worden. Hij was zoo safe, dien avond, als de
Incasso-Bank
Resumeerende kan ik met recht zeggen, dat het een
groot genoegen is geweest, hier te spelen, en bij
iedere gelegenheid heeft het publiek zijn team ge
steund. De Hollandsche spelers worden steeds beter
en zijn volgens mijn meening veel enthousiaster en
in het bijzonder moediger dan enkelen van de andere
nationaliteiten, waartegen wij spelen.
PETER R. GRIFFIN.
