ft
"Dutch Treat". Dat betekent
zoiets als, "iedereen moet zijn
eigen rekening betalen".
De premiere van de film zou
eerst nog plaatsvinden in 1986,
maar dat werd uiteindelijk 25
februari 1987. Vele bekende
Nederlanders werden uitgeno-
digd op dit Hollywood-achtige
feest met de Dolly Dots als
stralend middelpunt. Helaas
heeft de film niet bet verwachte
succes gehad, maar desalniette-
min was de manager tevreden
met het resultaat. Er werd zelfs
gedacht aan nog een film, maar
dat is er nooit meer van geko-
men.
Fans
Barbiepoppen, behang, haircol-
lars en de nodige posters, er
werd van alles rond de groep
uitgegeven. Ook onze ABN Bank
heeft ooit in 1981 een Dolly
Dot poster ter beschikking ge-
steld aan alle mensen die een
bromfietsverzekering afsloten.
Van de fanclub waren ongeveer
2500 mensen lid en ook daar
kon je van alles van de favorie-
ten bestellen. Fanmail werd
trouw door de Dolly Dots beant-
woord. Over schrijven gespro-
ken, de schrijver Ton Vinger-
hoeds volgde de groep ongeveer
vijf jaar en schreef het boek
"De Dolly Dots van dichtbij",
een boek vol leuke verhalen met
foto's uit de albums van de mei-
den zelf.
Toch werd geleidelijk de popula-
riteit wat minder, er kwamen
geen nieuwe fans meer bij en de
platen die ze maakten scoorden
ook niet echt uitmuntend meer
in de diverse hitparades.
Als laatste poging werd nog de
single "What a night" uitge-
bracht dat geschreven was door
het beroemde trio Stock, Aitken
en Waterman (SAW), en even
leek het weer de goede kant op
te gaan. Het werd echter niet
wat men ervan had verwacht,
ook in het buitenland niet, en de
Dots besloten te stoppen onder
het motto: "We hebben alles al
een keer meegemaakt".
De meiden gaan nu ieder een
eigen kant op. Angela wil weer
een band beginnen, niet zoiets
als de Dolly Dots, maar een
rock-band, en ze wil andere
groepen gaan producen. Esther
heeft zich laten inschrijven bij
modellenbureau's, Patty heeft
een naaktreportage van zich la-
ten maken en is bezig met de
styling van Frizzle Sizzle. Sjeel
wil iets in de sportmassage
gaan doen en heeft genoeg van
de buhne. En Ria, tja die ver
wacht in december haar eerste
kind, maar wil als het wat gro-
ter is weer gaan zingen.
Afscheid
En dan is het twee oktober
1988. Op het Rembrandtplein in
Amsterdam is het een drukte
van belang. Zo'n 800 fans heb
ben zich verzameld voor het al-
lerlaatste optreden van de Dolly
Dots. Er worden die dag twee
concerten gegeven, 's middags
en's avonds. 's Middags mag
je fotograferen en's avonds
maakt de VARA-televisie een
opname die rechtstreeks wordt
uitgezonden op Nederland 1
0m half drie gaat de zaal open
en om half vier begint het optre
den met een wervelende licht-
show. Het is werkelijk verbluf-
fend hoeveel werk ervan ge-
maakt is. De presentatie is in
handen van Paul de Leeuw, die
een grote fan van de groep blijkt
te zijn.
De bandleden komen het podium
op en de zaal wordt steeds ru-
moeriger. En als dan de eerste
noten worden ingezet gaat het
publiek volledig uit z'n dak. Daar
zijn de Dolly Dots! Alle grote
hits passeren de revue, de dans-
pasjes zitten er allemaal nog pri
ma in. Ongeveer halverwege
staat ons een verrassing te
wachten. Het nummer "Do wah
diddy" wordt ingezet en Patty
begint te zingen, maar dan, na
een paar regels, staat ineens
Anita op het podium, een oor-
verdovend gegil klinkt uit de zaal
en Anita gaat vrolijk verder met
zingen waar Patty geeindigd
was.
Na dat nummer blijkt dat de
Dots nog meer vriendinnen heb
ben uitgenodigd, de groepen
Centerfold en Mai Tai. Geza-
menlijk brengen ze het nummer
"Boys" ten gehore. Als dat af-
gelopen is krijgen alle gastar-
tiesten een bos bloemen van
Paul de Leeuw en de Dots gaan
verder met het programma. On
geveer een uur later kondigt An
gela het laatste nummer aan.
Een nummer dat nu goed van
pas komt, "Don't give up".
De fans worden na afloop alle
maal hartelijk bedankt voor de
trouwe steun die ze gegeven
hebben, want zonder die fans
hadden ze het zeker niet zolang
volgehouden. Dan verlaten de
Dolly Dots het podium en een
camera volgt hen naar de kleed-
kamers. Het hele Escape-theater
schreeuwt "we want more",
maar het is echt afgelopen.
Rustig gaat iedereen weer naar
buiten, waar de volgende 800
fans staan te wachten voor echt
het allerlaatste concert. Ze we-
ten dan nog niet wat hen te
wachten staat, maar daar wa
ren wij het al allemaal roerend
over eens: Het was een gran-
dioos afscheidsconcert, Dolly
Dots bedankt en veel succes in
jullie verdere carriere. maria
31
Angela -Sjeel- Kramers
Esther Oosterbeek
Patty Zomer.
Ria Oldersma-Brieffies
De redactie kreeg dit keer medewerking van Huub Goudzwaard, Tiny Snij-
ders, Marcel Kerstens, Sonja Rotgans en Monique Le Grand,
ledere ABN'er kan een bijdrage aan ABN Groen leveren. Dus jij ook. Heb je
iets te vertellen over je werk, een cursus die je hebt gevolgd, je hobby, of
maak je foto's, tekent cartoons, hebt iets anders waarvan jij denkt dat
het een plaats in ABN Groen verdient, bel dan voor informatie met Monique
Le Grand (020) 292954 of stuur je bijdrage direct aan: ABN Bank, Redac
tie ABN Groen, 2.Z.65, Postbus 669, 1000 EG Amsterdam.
