Tiny en haar ever
de onderdelen etc, en deze ver-
anderden heel snel van eigenaar.
De hele dag door werden er de
monstrates gehouden, zoals bij-
voorbeeld met een amphi-car.
Dat is een auto voor zowel op
het land als in het water. Verder
was er ook een techno-info
stand en een handling-proefbaan
waar je je rijvaardigheid kon
testen.
's Middags om een uur begon
een concours, waaraan 30 Spit
fires meededen, in de volgende
categorieen; voor 1970 (MK I-
ll-lll) in originele staat, voor
M'n lievelingsbeestje heb ik zo'n
drie jaar geleden van een goeie
kennis van me overgenomen. 't
Was in het begin wel eventjes
wennen. Ik voed en vertroetel
hem, zoals een liefhebber dat
betaamt en af en toe aai ik'm
over z'n bolletje. Gelukkig
vraagt hij niet zoveel aandacht,
zoals ik dat wel bij anderen zie.
Zij beschouwen'm meer als een
heilige koe. Zelf wil ik er niet al
te veel energie instoppen. 'Tuur-
lijk heeft-ie van tijd tot tijd wat
spulletjes nodig. Daar zorg ik
ook wel voor.
Sommigen vinden'm wat eng;
da's voor mij geen enkel pro-
bleem. Hij gaat vrijwel overal
met me mee. Ook naar kantoor:
"Samen uit, samen thuis", luidt
onze slogan. Ik kan dat beestje
toch niet alleen laten! Bij specia-
le gelegenheden poets ik'm op.
Moet je'm dan zien glimmen!!!
En hoe ziet mijn beestje er nu
uit?
Allereerst zijn kleur, tomaat,
een beetje tegen rt oranje aan.
Z'n ogen zijn bolvormig, daaron-
der zitten wat extra oogjes om
nog beter te zien. Aan zijn lin-
kerzij heeft-ie een voelspriet.
Door zijn sterk afgeronde vorm
neemt-ie niet veel plaats in be-
slag. Hij maakt een brommend,
zoemend geluidje. Af en toe
pruttelt hij, maar dat ligt dan
aan mij. Dan heb ik niet goed
voor'm gezorgd. Voor z'n om-
geving is hij niet direct schade-
lijk, en door hem speciale voe-
ding te geven is hij nog milieu-
vriendelijker. 'Zomers gaat't
prima. Dan krijgt-ie de kriebels.
Ik trouwens ook... Maar,
's winters heeft hij vaak last
van de kou en kan-ie me flink in
de steek laten. Extra voeding
heeft hij dan nodig. Als lid van
de keververeniging kun je geluk
kig rekenen op gratis bijstand.
Ik heb zo'n idee dat ik 'n vrij
zeldzaam exemplaar heb. De
mijne heeft namelijk dubbele
zwarte streepjes aan de zijkant.
Hij komt, zoals trouwens alle
overige, uit Duitsland. Hij be-
hoort tot een soort die aan het
uitsterven is. In West-Europa
zijn ze daarom beschermd. In
Brazilie kom je ze nog wel bij
bosjes tegen en in allerlei bonte
kleuren. In deze warmere stre-
ken zie je ze vaak ook zonder
schild. 't Is daar echt een kever-
plaag. Misschien komt dat om-
dat je er daar zo goedkoop aan
kunt komen.
Even nog iets over de verzor-
ging. Die hoeft echt niet veel
tijd te kosten. Je moet'm na-
tuurlijk niet aan zijn lot overla-
ten of verwaarlozen fk heb'm
een keer droog laten staan en
dat vond-ie niet leuk). Hij heeft
geen speciale verzorging nodig.
Alleen moet-ie op gezette tijden
naar een deskundige, om te kij-
ken of-ie niks mankeert. Daar
wordt hij ondersteboven ge-
keerd, schild eraf en zo. Aan de
hand van die diagnose wordt
bepaald of hij nog langer van
stal gehaald kan worden.
Ik heb me door oudere collega's
laten vertellen, dat in't begin
van de jaren '60 deze beestjes
zeer geliefd waren. Zo erg zelfs
dat vooral jonge meisjes ervoor
flauw vielen... Maar, dat waren
jvl I
die met die lange haartjes. In-
derdaad, de Engelse versie.
Helaas, na een paar vreugdevol-
le maar ook minder vreugdevolle
jaren heb ik'm nu toch, wel
met moeite hoor, weggedaan. 'k
Heb jammergenoeg geen liefko-
zende naam kunnen bedenken
('Herbie' is niet zo origineell).
Dat ik'm wegdeed was niet
omdat hij te eng is geworden.
Hij had zijn rust verdiend. Daar
om. En ik ben gewoon overge-
stapt op... een groene Golf.
Tuut Tuuuuuutttl—
PS. Op dit moment wordt hij
ontleed door een hobbyist.
1970 (MK l-ll-lll) in gewijzigde
staat, na 1970 (MK IV
1500) in originele staat en na
1970 (MK IV 1500) in ge
wijzigde staat. Per categorie
wees een deskundige jury een
Spitfire als mooiste aan. De
eigenaar kreeg daarvoor een be-
ker.
Na de prijsuitreiking mochten
we de bekroonde wagens van
dichtbij bewonderen. De Spit
fires die daar opgesteld ston-
den, waren zo mooi en zo knap
gerestaureerd, dat zij er zelfs
beter uitzagen dan toen zij des-
tijds nieuw de fabriek verlieten.
Gewoon 'zonde' om mee te rij-
den...
604 glanzende auto's
Op de tweede dag verzamelden
we ons om 11.00 uur voor de
recordpoging. Na een kwartier
kwamen wij ook met onze auto
in beweging. We werden door
een haag van enthousiaste toe-
schouwers begroet. Het was
prachtig weer, zodat wij met
open dak konden rijden en alles
glansde en glom. Langs de route
stonden heel wat mensen. De
recordpoging veroorzaakte de
nodige opstoppingen en files,
omdat onze route via een druk-
ke rijksweg leidde. Desondanks
kon iedereen terugzien op een
zeer geslaagde rondrit.
Terug op het terrein werd in alle
talen via de luidsprekers omge-
roepen dat de burgemeester van
Arcen 604 Spitfires had geteld.
Hiermee was een wereldrecord
gevestigd en hadden we een
plaatsje veroverd in het Guiness
Book of Records.
Natuurlijk was dit voor de
meeste Spitfire enthousiastelin-
gen niet de hoofdreden om naar
Arcen te komen. Voor velen
was het weerzien met clubleden
of de onderdelenmarkt een veel
belangrijker reden. En veel bui-
tenlandse Spitfire-bezitters
maakten er een vakantie of een
lang weekend van. 's Avonds
werd er nog heel wat bijge-
praat, voordat iedereen weer in
zijn eigen Spitfire het gas in-
trapte.
TINY SNIJDERS
MARCEL KERSTEN
