Vijftien
Voor de zesde keer hield de
Triumph Spitfire Club op 3
en 4 September een interna-
tionaal Spitfire weekend. Ar-
cen, Noord-Limburg was dit
keer de plaats van samen-
komst. Voor Marcel Kersten,
afdeling Expeditie ABN Sit-
tard, was bet de eerste keer
dat hij met zijn fonkelrode
Spitfire aan zo'n
happening
meedeed
Hij viel met
zijn neus in
de boter
omdat te-
vens een
poging gedaan
zou worden om
bet langste kon-
vooi sportauto's te
vormen om een vermelding
in bet Guinness Book of
Records te krijgen.
De Triumph Spitfire is een
twee-zitter cabriolet die niet al
te duur is. Vanaf 1962 tot me
dio 1980 zijn er in totaal
314.342 exemplaren geprodu-
ceerd. Daarvan is de helft naar
de VS geexporteerd. Ondanks
dat er veel Spitfires op de
schroothoop zijn beland, rijden
er nog heel wat rond in Europa.
Door hun, relatief gezien, grote
aantal zullen ze waarschijnlijk
nooit zeldzame klassiekers wor
den. Maar vanwege hun con
cept - de Spitfire is een van de
laatste Engelse sportcabriolets
met chassis en losse carrosse-
rie - zullen deze unieke wagens
toch op z'n minst hun waarde
behouden.
Door de vele stakingen in Enge-
land moesten veel autofabrikan-
ten uiteindelijk noodgedwongen
hun poorten sluiten, wat in
1980 ook het einde van
Triumph betekende.
Even iets over mijn eigen Spit
fire: Het is een type 1500,
27
bouwjaar 1977. Ongeveer een
jaar geleden kon ik hem voor
een gunstige prijs aanschaffen.
Alleen de lak was niet meer
puntgaaf en ik besloot hem op-
nieuw in rood te laten overspui-
ten. Eerst moest ik alle roest-
plekken wegwerken en kwam
toen allerlei andere plekken te-
gen die ook de nodige behande-
ling moesten ondergaan. Dit
bleek er nu eenmaal bij te horen.
Maar na een restauratie van on
geveer zes maanden heb ik nu
wel een zo goed als nieuwe
auto!
Weekend
Zaterdagochtend vertrokken we
al vroeg uit Maastricht om goed
op tijd in Arcen te zijn, want we
wilden zo weinig mogelijk van
het evenement missen. Al bij
Sittard werden we voorbij gere-
den door een aantal Spitfires uit
Frankrijk en Zwitserland. Ge-
woontegetrouw begroeten wij
elkaar door een lichtseintje of
door een hand op te steken.
Vlakbij het kampeerterrein Klein
Vink in Arcen konden we onze
hand wel permanent in de lucht
houden, zoveel Spitfires reden
daar rond. We werden naar een
speciaal voor ons afgebakend
terrein gedirigeerd, waar in lan-
ge rijen de Spitfires stonden op-
gesteld.
Toen wij ook "onze Spit" had-
den geparkeerd, was het tijd om
de andere auto's eens nader te
bekijken. Er zaten werkelijk
pracht exemplaren bij en van-
zelfsprekend raakten we al
gauw in gesprek met autobezit-
ters uit diverse landen.
Hierna gingen we naar de on-
derdelenmarkt, waar alle moge-
lijke en onmogelijke, nieuwe of
tweedehands onderdelen te
koop werden aangeboden. Ik
kocht er voor mijn Spit een olie-
koeler, die voor elke Spitfire een
'must' is. Ook waren er allerlei
leuke accessoires te krijgen zo-
als houten stuurwielen, bagage-
rekjes, spaakwielen, verchroom-
Marcel Kersten achter het stuur van zijn Spit,
Triumph
El";:
