ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN BanknotenPer
Met de Kameel naar Hoog Catharijne
Wie lekker wil eten, moet
gaan wande/en
Agrarisch team Limburg sponsort
ploegwedstrijden
1BN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten Perse
Een nieuwe bank in Schollevaar
fijn voor groen en wit
Er is daar prettig personeel
mensen waar pit in zit.
Dat laatste veronderstelt de inzend-
ster tenminste. Maar die veronder-
stelling is wel juist. Hogerhand kan
het beamen.
Een nieuwe bank in Schollevaar
is handig voor hem en haar.
Deze inzender was negen jaar. Hij
was er erg gauw mee klaar en wat 'ie
schreef is ook nog waar.
Een nieuwe bank in Schollevaar
voorlopig gevestigd aan het spoor.
Succes met het bankieren daar
ik kom gauw kijken hoor.
Nou, zij is van harte welkom, even-
als al haar wijkgenoten.
Het bovenstaande is een willekeuri-
ge greep uit de slagzinnen, ingezon-
den door de deelnemers aan de door
kantoor Capelle a/d IJssel uitge-
schreven prijsvraag. Deze was uitge-
schreven ter gelegenheid van de in-
gebruikneming van, hoe raadt u het
zo, kantoor Schollevaar. In een vori-
ge uitgave van Ankertros had u
kunnen lezen, maar dat heeft u na-
tuurlijk niet gedaan, dat dit het eer-
ste kantoor in den lande is wat op
NS-gebied staat. Een mooie gelegen
heid om deze nuttige samenwerking
ook naar buiten te laten uitkomen,
was 20 winnaars van de ABN-prijs-
vraag een dagtrip aan te bieden ver-
zorgd door de NS. Daarnaast waren
er vijf gezinstoerkaarten te winnen
waarmee men met het hele gezin,
vier dagen lang, onbeperkt door Ne-
derland kon reizen.
een bepaald traject een paar maan-
den niet hebben bereden dan wordt
hij op zijn verzoek in de gelegenheid
gesteld om het opnieuw te verken-
nen.
Doordat de stuurcabine's op het dak
zijn geplaatst, geeft dat voor de pas-
sagiers het voordeel dat zij nu ook
vooruit kunnen kijken, iets dat bij
een gewone trein alleen voor de be-
stuurder is weggelegd. Een leuke er-
varing.
Op zaterdag 11 September verza-
melden zich de prijswinnaars plus
enkele NS- en ABN-mensen in het
station Schollevaar. "Daar
komt 'ie", zei iemand op een gege-
ven moment. En inderdaad, precies
op tijd, wat had u anders gedacht,
reed de Kameel het station binnen.
Door de grote ramen naar binnen
kijkend zag men hagelwit gedekte
tafels met daarop brandende kaar-
sen. Een feestelijk gezicht. "Dat ziet
er goed uit", vonden wij dan ook en
klommen opgewekt aan boord.
TerwijI wij aan de koffie met toebe-
horen zaten, luisterden wij naar een
babbel van de heer C. M. Willem-
sen, directeur van het kernkantoor
Capelle a/d IJssel. "U zult zich wel
onwennig voelen", zei hij, "maar
dat voelen wij ons ook". Tevens
sprak hij de hoop uit dat er op deze
dag geen bevalling in de Kameel
zou plaatsvinden. Onder het gezel-
schap bevond zich namelijk een
zeer opgewekt mevrouwtje dat niet
ver meer van een heugelijke gebeur-
tenis af was. "Een geboorte zou in
derdaad complicaties geven", over-
Voor de dagtrip wilde de bank iets
bijzonders en de NS had iets bijzon-
ders te bieden en wel "De Kameel",
een extra luxe spoorwagon. De Ka
meel dankt zijn naam aan twee, als
koepels uitziende stuurcabine's op
het dak van de wagon. Da's handig,
die twee cabine's. Als de wagon
een station is binnengelopen kan de
bestuurder in de andere cabine
plaatsnemen en het station op het-
zelfde spoor, maar nu in tegenover-
gestelde richting, weer uitrijden. Een
bijzonderheid is dat de bestuurder
van deze zogenaamde VIP-car, alle
trajecten in Nederland kent. Zou hij
dacht ik. Want voor die kleine stow
away was niet betaald en hem er-
gens op een station achter laten zou
ook niet kunnen, want dat zou
dat moedertje vast niet goed vinden.
Nou ja, dat was dan weer een van de
flauwe grappen mijnerzijds. Ter ge-
ruststelling, er gebeurde niets en
het mevrouwtje stapte aan het einde
van de rit weer net zo vief en vrolijk
uit, als zij's morgens was ingestapt.
Een opsomming van alle plaatsen
waar wij langs zijn geweest wil ik u
besparen. De rit werd twee maal on-
derbroken. De eerste maal voor
een bezoek aan de NS-verkeerslei-
ding in Den Haag. De tweede maal
voor een bezoek aan het vermaarde
overdekte winkelcentrum Hoog Ca
tharijne in 's-Hertogenbosch.
Met de deelnemers aan de rit had-
den wij het bijzonder getroffen. Het
waren zonder uitzondering allemaal
aardige, spraakzame lieden en het
was eigenlijk verbazend hoe gauw
zij een gezellige groep vormden. Een
compliment voor de bediening,
door personeel van Wagon-Lits, is
ook zeker op zijn plaats. Zij hadden
het er de hele dag maar druk mee.
Naar ik heb vernomen gaat er van-
uit "de mooie stad achteg de duine"
ook een rit met de Kameel plaats
vinden. Dit i.v.m. de opening van
het nieuwe kantoor aan de Frederik
Hendriklaan. Ik wens de Hagenaars
daarbij veel plezier en wat de
Utrechters betreft, "rustig maar
hoor. Ik weet best dat Hoog Catha
rijne niet in 's-Hertogenbosch, maar
in Utrecht is".
P. J. den Haan
afgemaaid worden een aantal veldjes
uitgezet. Met hun eigen tractor moe-
ten de deelnemers hun terrein zo re-
gelmatig en snel mogelijk omploe-
gen. De jury beoordeelt op de gelijke
diepte, breedte en regelmatigheid
van de vore.
Als mede-sponsor van dit evenement
waren wij als bank vertegenwoor-
digd met een stand, o.a. bemand
door de heren Th. van de Bilt en J.
Verhoysen van het onlangs opge-
richte agrarisch team in Limburg.
Voor ons was dit een ideale gelegen
heid om het dienstenpakket van de
bank, speciaal gericht op de agrari-
sche wereld, te presenteren. Aan het
einde van een voor alle partijen ge-
slaagde dag werd door de directeur
van kantoor Sittard, mr H. Mor-
sink, de ABN-wisseltrofee uitge-
reikt aan de winnaar, de heer J. Jan-
sen, uit Reuver.
Alle deelnemers kregen als herinne-
ring een voor deze gelegenheid ge-
maakte ABN-rozet.
JR
De beste ploeger krijgl de beker.
sittard - 8 augustus jl. werden in
Sittard ploegwedstrijden gehouden,
georganiseerd door het Agrarisch
Jongerenwerk Sittard en de Katho-
lieke Plattelandsjongeren Swenti-
bold. Ze dienden als voorselectie
voor de provinciale ploegwedstrijden
in Roermond. Bij deze wedstrijden
gaat het erg fanatiek toe. Op een
onbewerkt terrein waar de tarwe is
kootwijk - Mijnheer Van Dijk
wandelt als een heer, gepoetste
schoenen, kostuum, das, regenjas en
zwarte paraplu. Van mevrouw
Marsman zegl men: Die begint te
lopen en dan zie je ze niet meer, dat
gaat zo hard." Mijnheer Jacobse,
ook niet meer de jongste, liep in juni
voor het eerst de vierdaagse om te
laten zien dat hij met recht een wan-
delaar genoemd kan worden. Drie
gepensioneerden van de bank, drie
leden van de wandelclub ABN Am
sterdam, die zondag 26 September
jl. genoten van de najaarswandeling.
22 Kilometer is voor de ware wande-
laar een peuleschilletje. Maar onder
de leden van de wandelclub zijn er
ook die twee keer per jaar meegaan
voor de mooie lochl en de gezellig-
heid. Want gezellig is het. Eerst het
weerzien in de bus, dan de koffie
waar de laatste voorbereidingen
worden getroffen. Paraplu wel of niet
mee, jack aan of om. En onder het
wandelen loop je al snel te keuvelen
met deze of gene collega die hetzelf-
de tempo heeft als jij.
Na de lunch in Nieuw-Milligen was
het even moeilijk om weer op tempo
te komen, maar de bloeiende heide
deed je vergelen dat je benen zo'n
strapats eigenlijk niet gewend wa
ren. We maakten nog een stop en
enkele dames verdwenen, de bus in.
Wuivend reden ze ons voorbij op
de lange, iets hellende weg naar
Hoog Soeren.
Moe maar voldaan schoven we aan
voor de borrel en het diner. Een
voortreffelijk diner, waar we met alle
50 wandelaars wel weg mee wisten.
"Ja", zegt het bestuur van de Wan
delclub, "hoe we ook moeten puzze-
len met het budget, het diner houden
we in ere. Voel je er iets voor om lid
te worden?"
LS
Ankertros 20