Rollebollen op het naaktstrand
ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN BanknotenABN
De strijd om het parkkampioenschap
RBN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoten ABN Banknoter ABN B
ro'iterdam - Een van de activiteiten
van de personeelsvereniging van
kantoor Rotterdam is het houden
van bustochten. Aan deze dagtrips,
die tot dusver plaatsvonden in voor-
en najaar, kon jong en oud deelne-
men. Maar de laatste jaren was de
animo hiervoor enigszins tanende.
Dal komt deels doordat de meeste
mensen thans zelf een auto en ook
dikwijls een caravan bezitten, waar-
mee de weekends kunnen worden
doorgebracht. Er blijft echter nog
steeds een groot aantal mensen over
dat die bustochten zeer op prijs stelt.
Op de reis van de gepensioneerden
had het bestuur zich in eerste in-
stantie verkeken. Men had gedacht
te kunnen volstaan met een bus,
maar de animo tot deelname bleek
zo onverwacht groot dat er nog een
bij moest komen. Het uitstapje vond
plaats op een doordeweekse dag en
ging eerst naar Maastricht. Daar
lag een boot klaar die het gezel-
schap naar Luik bracht. Dit was een
prachtige tocht door het Albertka-
naal en de sluizen van Ternaayen.
In Luik stonden de bussen weer ge-
reed voor een tocht door de Arden-
"Zo'n grote vis was het.
f Wie belangslelling heefi voor de foto's kan contact opnemen met de schrijver van het
artikel.)
Daarom wilde het bestuur de zaak
eens op een andere leest schoeien.
Besloten werd om met hen die nog
in actieve dienst zijn, twee dagen
naar Parijs te gaan. Daarnaast werd
er een dagtocht naar Luik op touw
gezet, waaraan alleen gepensioneer
den konden deelnemen. Beide toch-
ten zijn inmiddels achter de rug en
er is veel plezier aan beleefd.
"Wij hebben ook nog aan de Seine geze-
ten.
nen. Daarna ging het, via het drie-
landenpunt in Vaals, naar Baexem
waar het diner werd gebruikt en
vandaar weer naar de parel onder
de steden, Rotterdam. Het was niet
alleen een mooie tocht, begunstigd
door prachtig weer, maar ook een
gezellige reiinie.
Naar Parijs ben ik niet meegeweest.
Oh nee! Mij niet meer gezien in het
buitenland. Als ik alle verhalen van
de mensen die hun vakanties in het
buitenland doorbrengen moet gelo-
ven, en ik geloof ze, zit het daar vol
met diefachtig gespuis. Goed, zak-
kenrollen en tasjes jatten is inmid
dels ook in Holland een soort folk
lore geworden, maar hier ken ik
ook nog nette mensen en die ken ik
in het buitenland niet. Maar de
hoofdzaak is dat ik ten zeerste aan
Holland ben verknocht. Een jaar oj
wat terug bevond ik mij eens ver
over de Nederlandse grenzen. In
Merksem bij Antwerpen. Toen het
verlangen naar mijn eigen landje
mij op een gegeven moment te
machtig dreigde te worden, besloot
ik ter vertroosting een sapje tot mij
te nemen. Met dat doel voor ogen
maakte ik de deur open van een sta-
minee waar ik plaalsnam voor het
raam.
Voor een cafe-restaurant, aan de
overzijde van de straat, stond een
lege touringcar. Op een zeker mo
ment ging de deur van het horeca-
bedrijf open en kwamen de busreizi-
gers naar buiten. Hollanders waren
het. Hollanders! Kunl u zich mijn
gemoedstoestand voorslellen? Land-
genoten in den vreemde. Voorzien
van toeters, hoedjes en feestneuzen.
Bij het zien van hen greep de ont-
roering mij bij de strot. En toen zij
ook nog dat zuiver Nederlandse lied
aanhieven van "Hoeperdepoep zat
op de stoep", had ik de aanvechting
om mijn mes tot aan het heft in het
tafelblad te planten en mijn kop in
mijn armen te gooien om zo mijn
heimwee uit te schreeuwen. Geluk-
kig wist ik mij nog net te beheersen
en bestelde bij de zakkenroller die
de nering uitbaatte nog een lam-
biek. Hij bediende mij prompt en
maakte er zelfs een kleine buiging
bij. Maar uit de blik die hij mij toe-
wierp kon ik opmaken dat hij mij
liever naar Duivelseiland had laten
verbannen.
Maar goed, we hadden het over de
bustochten. Met verscheidene colle-
ga's die zijn meegeweest naar Pa
rijs, heb ik een babbel gemaakt. Zij
vertelden mij het uitstekend naar de
zin te hebben gehad. Veel indruk-
ken opgedaan, veel gestapt en wei-
nig geslapen. Het was wel ver-
moeiend geweest zeiden zij, maar
zeker voor herhaling vatbaar.
Dit gelezen hebbende zult u zich
waarschijnlijk afvragen waar de titel
boven dit stukje op slaat. Nou, ner-
gens op. Maar ik wou zo graag dat
u het verslagje over die bustochten
zou lezen en wist zeker dat u een ar-
tikeltje met zo'n kop niet zou over-
slaan. En u ziet, ik ken m'n pap-
penheimers.
P. J. den Haan
amstelveen - Voor de vierde ach-
tereenvolgende keer werd op ons
mooie sportpark in Amstelveen om
het parkkampioenschap van de
ABN-tennisclub gestreden. Het
principe van het kampioenschap is,
dat men via het bekende "afval-
systeem" steeds een ronde verder
kan komen tot de finale. Wie de fi
nale wint mag zich parkkampioen
noemen.
Dit jaar vonden de finales plaats op
11 en 12 September. De vele toe-
schouwers konden o.a. zien dat in
een spannende finale Marijke San
ders - die notabene al drie keer ach
ter elkaar de titel vferoverd had -
onttroond werd door Babs van Gee-
men. Verrassend was ook de winst
van Ria Heesemans en Dolf Pull in
de mixed-dubbel tegen Christine
Thole en Robert Frenken. De finale
tussen Jan Bouwhuis en Rob Bakker
werd op later datum gespeeld en
door laatstgenoemde met 6-3, 6-3
gewonnen.
Na de wedstrijd richtte de voorzitter
nog een dankwoord aan het adres
van de organisatie waarna onder het
genot van een drankje de prijzen
uitgereikt werden.
Mede namens Cas Trines hoop ik
dat wij volgend jaar weer in staat
worden gesteld om het kampioen
schap te organiseren.
F. Frenken
Enige finalisten en de organisatoren van het parkkampioenschap.
Ankertros 18
Anker
