De residence,
het Statenkwartier en de bank
De legendarische taartjeswinkel van Krul, nu een leuke herinnering.
tone blokken.-Maar we moeten natuurlijk
wel met beide benen op de grond blijven en
ons realiseren dat voorbije tijden inderdaad
voorbij zijn en wij nu leven. Gelukkig
maar, want het nu is in zeer veel gevallen
veel beter dan het toen.
Herinneringen zijn vaak gekleurd, prettige
dingen en gebeurtenissen blijven beter in
het geheugen hangen of verdringen minder
aangename herinneringen. Op zich is dit
uitstekend. Het is beter goede herinnerin
gen te koesteren dan slechte en de mens kan
proberen om goede zaken van vroeger te
behouden, aan te passen en opnieuw in te
voeren.
Geen vadermoordenaars
De bank heeft een nieuw kantoor geopend.
Gelukkig, de bank leeft en blijft niet stil-
staan bij het oude! Moderne technieken,
zoals terminals aangesloten op een centrale
computer, vind je hier en het is niet zo dat
op dit kantoor de "bankbedienden" in don-
kere pakken met een "vadermoordenaar"
om, achter hun cylinderbureau oflessenaar
folianten bijhouden voor de rekening-
courantadministratie! Vrouwen zou je hele-
maal niet zien op een kantoor oude stijl,
want die werden geacht aan de wastobbe te
staan, sokken te stoppen of gebakjes te eten
bij Krul - ook die zaak is weg op de Frede-
rik Hendriklaan, jammer, dat is nou weer
zo'n leuke herinnering.
Er is heel veel veranderd, er is heel veel be-
reikt en we zouden beslist niet meer terug
willen naar het oude. Er zal nog veel veran-
deren want de ontwikkeling in de techni-
sche mogelijkheden gaat razendsnel. Er is
weer een nieuwe chip uitgevonden die vijf
keer zo snel rekent als een oude. De moge
lijkheden zijn praktisch onbeperkt en het is
"slechts" de kunst om bij te blijven.
Bij de opening trok de fotogalerij veel be-
kijks. Met name ouderen stonden met wee-
moed te kijken en wezen op bijzonderheden
waarbij herinneringen werden opgehaald.
Uw scribent is gevoelig voor zulke dingen.
Toen hij het pand na bezichtiging verliet
was het nogal druk op de Frederik Hendrik
laan. Hij viel bijna over kinderen die voor
de deur aan het knikkeren waren en even
later botste er een jongen met een hoepel
tegen hem op. Een nieuwe T-Ford kon met
luid toeteren nog net de slagersjongen ont-
wijken die via een onvervalste slagers-
sprong met zijn doortrapper het trottoir
afreed en de automobiel ook niet had opge-
merkt, omdat hij alle aandacht nodig had
voor de wagen van de brouwerij met de
door de herrie schichtig geworden paar-
den. Tot overmaat van ramp passeerde ook
nog lijn 13.
Toen ik mijn fiets had gepakt en het belas-
tingplaatje weer aan het stuur had gehan-
gen, stapte ik op en viel al na twee meter op
de grond. Broekveren vergeten. Maar het
kan ook van de sherry geweest zijn.
Andre
Ankertros 16
